Песна за Прстенот - Полиграматон

Песна за Прстенот


Три прстени за вилите под небото што сјае,
Седум за џуџињата во дворците од кремен,
Девет за луѓето над кои смртта вечно чмае,
Еден за Tемниот Владар на престолот негов темен
Во земјата Мордор кај сенката што зјае.
Еден прстен да ги повела,
Еден прстен кон нив брза,
Еден прстен да ги збере,
И во мракот да се сврзат

Во земјата Мордор кај сенката што зјае.